Türkiye devleti, kurumları ve hükümeti, coğrafyamızın en kadim halkı Kürtlerin  en doğal ve en insani haklarını tanımamak için yirmi altı yıldır süren savaşa rağmen herşeyinden olmaya var, ama PKK ile sorunu çözmek için masaya oturmaya yok. Irkçılık esaslarıyla şekillenen Anadolu Türkçülüğünün bir tür beyin zehirlenmesi olduğunu söylemek abartı olmaz. Ahmet Altan   ‘Artık herkes biliyor ki ordu PKK’yı yenemez, bu mümkün değil. PKK da orduyu yenemez, bu da mümkün değil. Bu gerçek, “iki tarafı” da huysuzlaştırıyor.’ derken Yasemin Çongar’da aynı görüşte.
Fakat kart-kurttan bu günlere gelinmiş ise PKK’nın orduyu yendiği söylenemez mi ? İnkara dayanan paradigma yerle bir olmuşsa, Kürtler siyasallaşıp örgütlenmişse, ezici çoğunluğu aidiyet bilincine kavuşmuşsa, yerel yönetimlerin önemli bir kısmına sahipse,yediden yetmişe Kürtlerin ezici ağırlıkta PKK’yi öncü gücü, Öcalan’ı da lideri görüyorsa bu ordu ve devlet yenilmemiş midir hâlâ?

Bir avuç Kürt gencinin başlattığı bu hareketle, sosyolojik olarak bitirildiği sanılan Kürtlerin muğlaklaştırılmış ulus özellikleri hızla toparlanmaya ve kendini dayatmaya başladı. Kürtçeden başka bir dil bilmeyenlerin bile soyunu bir zamanlar Arap ve Türk soyuna dayamak zorunda kaldığı inkar zamanlarından bugüne gelen Kürt halkının daha geri bir yaşam ve özgürlük biçimini kabul etmesi mümkün müdür? Türk devleti bu yenilgiyi paşa paşa kabul edilip sindirilmeli. Burda kaybeden haksızlıktır, zulümdür, sömürgeciliktir. Bu kompleks aşılmadan gerçeğin körlüğünden kurtuluş mümkün değildir. Kürt hareketinin özerklik talepleri  modern ve demokratik bir taleptir; Kürtlerin ,Türklerin ve diğer azınlıkların  demokratik bir ülkede yaşamaya hakları yok mu?

Başbakan Erdoğan, hâlâ Öcalan’la görüştünüz diyenlere kükreyip ‘şerefsizler’ diyerek ahlak sınırlarını aşan tepkiler gösteriyor. Hamas'a hamilik yapmak kutsal görev oluyor da Öcalan’la görüşmek neden şerefsizlik oluyor? Oysa iki güç arasında savaş süreklilik arz ediyorsa, çözüm için siyasal  metotler tercih edilir. Savaşan güçlerin karşılıklı taviziyle ilkin aracılar devreye sokulur, sonra da direk görüşmeler sağlanır. Tarih boyunca sömürge ile sömürgeci savaşları ezici ağırlıkta sömürgelerin bağımsız olmasıyla sonuçlansa da önemli bir kısmı, savaşı derinleştirmeden özerklik ve federasyon gibi formüllerle sonuca gidildi. Katalanya, İrlanda, Kebek gibi onlarca örnek var dünyamızda. Kaldı ki savaş gelişip iki halk arasında düşmanlık derinleştikçe, ayrılık duygularıda derinleşir.
Bu tür savaşlarda, galip daima ezilen halk olurken; mağlup ezen olur.  Tarihi ve güncel haksızlıklar biliniyor, buna rağmen Kürt hareketi makul çözüm önerileri sundu. BM gibi bir gücün garantörlüğünde, silahlarını brakmaya hazır olduğunu da beyan etti. Devlet ve hükümet ise hâlâ şark kurnazlıklarıyla Kürt Hareketi’ni oyuna getirip rencide etme peşinde.

Erdoğan ve referandum

Kürtler açısından hiç bir yenilik içermeyen yeni anayasa için yapılacak
referandum Türk partileri arasında karşılıklı küfür kampanyasına dönüştü. CHP ve MHP'nin PKK ile görüşüldü iddiasına Erdoğan'ın “Şerefsizliktir” diye karşılık vermesi, Kürd halkına karşı taşıdıkları samamimiyetin derecesini gösteriyor mu? Oysa görüşse ne olur? Erdoğan “Savaşın bitmesi için gerekirse görüşürüz” deseydi, çok mu aykırı bir tavır olurdu? Bu zihniyete göre birisine Ermeni demek nasıl küfür sayılıyorsa “PKK ile anlaştın” demekte küfür anlamına geliyor.

Erdoğan, Van’da ki konuşmasında ''Yunus Emre ne diyorsa Ahmet Xani de aynısını söylüyor. Mevlana ne söylüyorsa, Faki Teyran aynısını söylüyor. Kimi Kürtçe söylüyor, kimi Türkçe söylüyor. Ama hepsi de, Yunus'un söylediği gibi, yaradılanı severim, yaradandan ötürü diyor.

Türkiye tarihinde böyle ikiyüzlü bir demogog görmemiştir herhalde. Erdoğan’nın andığı bu değerli isimlerin hepsi de hümanist felsefeleri gereği bir halkı inkar etmezlerdi. Cebren asimle eden, dört bini aşkın köylerini yakan, 17 bin seçkin insanını faili meçhule götüren, ormanlarını yakan, seçilmiş politikacılarını zindanlara doldurup, halkı açlık ve yoksulluk cenderesine sokan sisteme herhalde ilkin yukarıda isimlerini saydığı kişiler lanet okurdu.

Erdoğan, Beşyol Meydanı'nda

''Serhat şehri Van'ı, kültür şehri, tarih şehri, medeniyet şehri Van'ı selamlıyorum'' diyor demesine de, Hasankeyf gibi yeryüzünün en en eski arkeolojik kentini arkadaşına ihale ederek birkaç milyon rant uğruna sular altında bırakmaktan geri durmuyor. Bumu dur kültüre saygısı?
''Van'ın yiğit insanlarını, cömert insanlarını, civanmert insanlarını selamlıyorum.” diyen Erdoğan bir önceki mitinginde “Tek millet dedik, tek bayrak dedik, tek dil dedik” demedi mi? Cıvanmert halka bu yapılır mı?

“Bizim, kitabımızda etnik, bölgesel, dinsel milliyetçilik yok.”  Yoksa her sabah Kürt çocuklarına “Varlığım Türk varlığına armağan olsun” diyen ırkçı marşa niye karşı gelmiyorsun? değiştirdik dedikleri anayasada Türkün varlığı ve egemenliğine vurgu yapılıyorda Kürt neden yok?
Erdoğan, ''(Kürtlerin temsilcisi biziz). Bir parti böyle bir şey söylüyor. Sana kim böyle bir yetkiyi verdi ya? Bu bir ayrımcılıktır bir defa. Bugün benim Kürt kökenli vatandaşlarımın en yoğunlaştığı parti benim partimdir, AK Parti'dir'' dedi.

Doksan dokuz belediye ye sahip, seçim barajı ve her türlü engellemelere rağmen iki milyonu aşkın oy alan Kürt partisine sömürge valisi gibi “Kürtlerin temsilcisi biziz demesi demogojinin ve saygısızlığın başka bir boyutudur. Bu referandumda şartlar ne olursa olsun BOYKOT’tan yana olmamak Kürt ulusuna hizmet etmiyor.



Aydın Dere
Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir